Holy Grail Returns

Pagsusuri ni Norviv

Sa unang paglalaro ko ng Holy Grail Returns, ang pinaka-namukod-tangi para sa akin ay hindi lang ang tema nitong role-playing game, kundi ang bigat ng bawat pagpipilian. Sa halip na basta pindutin ang pinakamabilis na sagot para umusad, hinihikayat ka nitong isipin kung anong uri ng alamat ang gusto mong mabuo. Ang simpleng desisyon ay nagiging sentro ng karanasan: maaari kang pumili batay sa panganib, sa posibleng gantimpala, o sa personal mong pakiramdam sa sitwasyon.

Libre itong laruin at ginawa ng developer na اعرفها صح. Nasa kategoryang role-playing game ito, kaya bagay sa mga manlalarong gustong may nararamdamang direksiyon at papel sa isang kuwentong pantasiya. May average itong 4.6 na rating mula sa humigit-kumulang limang libong nag-rate, at umabot na sa mahigit isang daang libong install. Hindi iyon garantiya na magugustuhan ito ng lahat, pero malinaw na may sapat itong hatak para subukan ng maraming mobile player.

Ang kakayahang humubog ng sariling alamat

Ang pangunahing lakas ng laro ay ang ideya na ang iyong mga pagpipilian ang humuhubog sa alamat. Hindi lang ito palamuti sa paglalarawan ng laro. Sa paggamit ko, nagbago ang paraan ko ng pagbabasa sa bawat eksena. Kapag karaniwang role-playing game, madalas kong iniisip kung alin ang may pinakamalaking damage, pinakamagandang reward, o pinakamaikling daan. Dito, mas natural kong tinatanong ang sarili ko kung anong klaseng karakter ang gusto kong maging.

May halaga ang ganitong disenyo para sa mga taong mas naaaliw sa kuwento kaysa sa paulit-ulit na pagkuha ng kagamitan. Ang pagpipilian ay nagsisilbing paraan para makilahok ka sa mundo, hindi lang para pumili ng command. Kapag maingat kang magdesisyon, mas nagiging personal ang pakiramdam ng pag-usad. Kapag naman padalos-dalos ka, may pagkakataong maramdaman mong ikaw mismo ang nagdala sa kuwento sa mas mahirap na direksiyon.

Ang pinakamahalagang payo ko: huwag agad piliin ang sagot na mukhang pinakamadali. Mas sulit basahin ang konteksto ng eksena at isipin kung tugma ba ang desisyon sa karakter na gusto mong buuin. Kung itinuturing mo ang bawat pagpili na bahagi ng pagkakakilanlan ng iyong karakter, mas malalim ang dating ng laro kaysa kung titingnan mo lang ito bilang sunod-sunod na screen.

Hindi ibig sabihin nito na magiging malaki agad ang epekto ng bawat pindot. May mga desisyong maaaring mas mahalaga sa pakiramdam kaysa sa malinaw na pagbabago sa gameplay. Para sa akin, iyon ang trade-off ng ganitong uri ng karanasan: mas nakasalalay ang saya sa pakikibahagi mo sa kuwento kaysa sa dami ng nakikitang reward sa bawat sandali.

Paano ito gumagana sa aktuwal na paglalaro

Sa praktika, ang laro ay pinakamadaling lapitan bilang isang maikling sesyon ng pantasiya kung saan kailangan mong maging mapagmatyag sa mga pagpipilian. Hindi ko ito nilalaro na parang simpleng larong puwedeng pindutin habang gumagawa ng ibang bagay. Kapag ganoon ang ginawa mo, nawawala ang halaga ng mga desisyon at nagiging mababaw ang karanasan. Mas maayos itong gamitin kapag may ilang minutong tahimik kang makakapagbasa at makakapag-isip.

Ang ganitong paraan ay kapaki-pakinabang sa mobile. Hindi mo kailangang maghanda ng mahabang oras na parang sa malalaking console role-playing game. Maaari mo itong buksan kapag may pahinga, pagkatapos ay itigil kapag kailangan mo nang bumalik sa gawain. Gayunman, hindi ito ang uri ng laro na awtomatikong magugustuhan ng taong naghahanap ng mabilis na aksiyon sa bawat segundo. Kung ang gusto mo ay tuloy-tuloy na labanan at direktang kontrol, maaaring mabagal ang dating ng Holy Grail Returns.

May isang workflow akong nahanap na mas nagbigay sa akin ng saya: bago pumili, iniisip ko muna ang tatlong bagay—ano ang alam ng karakter, ano ang hindi niya alam, at ano ang posibleng kapalit ng aksiyon. Hindi ito opisyal na sistema ng laro, kundi paraan ng paglalaro na nakatulong sa akin na hindi pumili nang basta-basta. Dahil dito, mas naging malinaw kung bakit ako pumabor sa isang direksiyon, kahit hindi ito mukhang pinakamakinabang sa unang tingin.

Kung naglalaro ka sa mas lumang telepono, mahalaga ring tingnan ang compatibility bago mag-install. Ang kasalukuyang bersiyon ay 2.2.2 at nangangailangan ng Android 6.0 o mas bago. Hindi ko ito itinuturing na malaking hadlang para sa karamihan ng gumagamit, pero hindi ito dapat balewalain kung matagal nang hindi naa-update ang iyong device. Sa ganitong sitwasyon, mas mabuting tiyaking maayos ang sistema bago umasa sa tuloy-tuloy na paglalaro.

Isang makatotohanang sitwasyon kung saan pinakamaganda ito

Pinakamadali kong mairekomenda ang laro sa isang taong pauwi pagkatapos ng klase o trabaho, may ilang minutong pahinga, at gusto ng kuwentong may kaunting pakikilahok. Halimbawa, maaari mong buksan ito habang naghihintay ng masasakyan. Sa halip na mag-scroll nang walang direksiyon, may pagkakataon kang gumawa ng isang desisyong may saysay sa loob ng pantasyang mundo.

Sa ganitong sitwasyon, gumagana ang lakas ng laro dahil hindi mo kailangang mag-commit sa mahabang session. Ang bawat sandali ng pagpili ay puwedeng maging maliit na pahinga sa araw. Pero kung pagod na pagod ka at ayaw mo nang magbasa o mag-isip, maaaring hindi ito ang tamang laro sa oras na iyon. Ang sentro nitong kakayahan ay nangangailangan ng kahit kaunting atensiyon mula sa manlalaro.

Mas bagay din ito sa isang taong mahilig maglaro nang may sariling interpretasyon. Maaari mong piliin ang isang desisyon dahil gusto mong maging maawain, maingat, mapangahas, o praktikal ang iyong karakter. Kahit hindi pare-pareho ang magiging epekto ng bawat pagpili, nagkakaroon ka ng personal na pamantayan sa paghusga sa mga sitwasyon. Iyan ang dahilan kung bakit mas nagiging kawili-wili itong balikan kaysa sa larong puro parehong utos ang inuulit.

Kung gagamitin mo ito kasama ang kaibigan, puwede ring maging masaya ang pag-uusap tungkol sa kung anong desisyon ang pipiliin ninyo. Hindi ko ito itinuturing na multiplayer na karanasan; ang punto ay ang paghahambing ng inyong interpretasyon sa mga sitwasyon. Para sa akin, isa itong hindi agad halatang pakinabang ng larong nakasentro sa pagpili: nagiging paksa ito ng usapan, hindi lang isang app na nilalaro nang mag-isa.

Mga kapalit na dapat mong tanggapin

Ang pinakamalaking kapalit ay ang pacing. Dahil nakasandal ang karanasan sa pagpili at paghubog ng kuwento, hindi nito palaging ibinibigay ang mabilis na gantimpala na makukuha mo sa karaniwang action RPG. Kung nasanay ka sa tuloy-tuloy na combat, malalaking visual effect, at agarang upgrade, maaaring limitado ang dating nito. Hindi iyon depekto para sa target na manlalaro, pero mahalagang malaman bago ka mag-install.

Mayroon ding in-app purchases na nasa pagitan ng ₱66.00 at ₱6,650.00 bawat item. Libre ang pag-download at pagsisimula, pero dapat maging maingat ang sinumang ayaw gumastos sa loob ng laro. Ang praktikal kong payo ay magtakda muna ng personal na limitasyon bago maglaro at huwag ituring ang anumang bayad na kailangan para masabing sulit ang karanasan. Para sa isang larong nakasentro sa pagpili, mas mahalaga pa rin ang paraan ng pagdedesisyon mo kaysa sa paggastos.

Kung bata ang gagamit, may age rating itong 3+, pero hindi sapat ang edad na iyon para malaman kung bagay ang pacing at istilo sa partikular na bata. Mas makabuluhan pa ring tingnan kung mahilig siyang magbasa, pumili sa mga sitwasyon, at maghintay sa pag-usad ng kuwento. Para sa batang naghahanap ng mabilis na aksiyon, maaaring mas angkop ang ibang laro kahit pasok ito sa rating.

Hindi ko rin irerekomenda ito sa taong gusto ng eksaktong kontrol sa bawat aspeto ng karakter, tulad ng detalyadong pagbuo ng kagamitan, malalim na taktikal na labanan, o malawak na paggalugad. Mas nakatuon ang karanasan sa kahulugan ng mga desisyon. Kung ang hanap mo ay isang malaking role-playing adventure na puno ng sistemang kailangang pag-aralan, mas mabuting humanap ng larong mas nakasentro sa combat at customization.

Kung paano ito naiiba sa karaniwang role-playing game

Kapag ikinumpara sa karaniwang mobile RPG, mas malapit ang Holy Grail Returns sa isang kuwentong hinihingi ang iyong pakikilahok kaysa sa larong umaasa sa paulit-ulit na pag-upgrade. Sa maraming alternatibo, malinaw agad ang layunin: talunin ang kalaban, kunin ang reward, palakasin ang karakter, at ulitin ang proseso. Dito, ang tanong ay mas madalas tungkol sa direksiyon ng iyong alamat.

May benepisyo ang ganitong pagkakaiba. Mas madaling maglaro nang hindi kinakailangang kabisado ang maraming sistema. Hindi mo kailangang tratuhin ang bawat session na parang proyekto sa pag-optimize. Sa kabilang banda, kung ang kasiyahan mo ay galing sa pagkuha ng pinakamalakas na build, maaaring hindi sapat ang ganitong approach. Ang laro ay mas mahusay kapag pinahahalagahan mo ang pagdedesisyon kaysa sa pagkapanalo sa pamamagitan ng pinakamabisang kombinasyon.

Para sa akin, ang pinakamalapit na alternatibo ay ibang story-driven mobile game, hindi ang mga larong puro grinding. Ngunit kahit sa ganitong paghahambing, may sariling tono ang Holy Grail Returns dahil ipinaparamdam nito na ang kuwento ay hindi lamang bagay na binabasa mo. Ginagamit mo ang mga pagpipilian para tukuyin kung paano mo haharapin ang mundo. Iyan ang partikular na dahilan kung bakit maaari itong maging mas personal kaysa sa isang larong pare-pareho ang landas para sa lahat.

Sino ang pinakamaraming makukuha rito

Pinakikinabangan ito ng mga manlalarong gustong magkaroon ng papel sa isang pantasyang kuwento, kahit mobile lamang ang platform. Kung gusto mong mag-isip bago pumili at nasisiyahan kang makita kung paano nabubuo ang isang alamat mula sa iyong mga desisyon, may malinaw na dahilan para subukan ito. Libre itong simulan, kaya hindi mo kailangang maglabas agad ng pera para malaman kung tugma sa iyo ang istilo.

Maganda rin ito para sa mga taong may maiikling pagitan sa araw ngunit ayaw ng larong walang kuwento. Ang paglalagay ng isang desisyon sa isang maikling pahinga ay mas natural kaysa piliting tapusin ang mahabang laban. Sa ganitong paggamit, nagiging kasama ito sa biyahe, paghihintay, o tahimik na oras bago matulog—basta hindi ka madaling maistorbo at handa kang magbigay ng pansin sa binabasa mo.

Samantala, dapat itong laktawan ng mga naghahanap ng mabilis na aksiyon, kompetisyong nakadepende sa reflex, o malalim na combat system. Hindi rin ito ang unang pipiliin ko para sa taong ayaw sa mga desisyong maaaring magbago ng pakiramdam ng kuwento. Kung gusto mong laging malinaw ang pinakamainam na sagot at ayaw mong mag-isip tungkol sa kapalit ng isang pagpili, maaari kang mainis sa pangunahing konsepto nito.

May isa pang mahalagang tanong: sulit ba itong subukan kahit libre lamang at may bayad na item sa loob? Para sa akin, oo, kung malinaw sa iyo na ang halaga nito ay nasa paghubog ng sariling karanasan, hindi sa pagkolekta ng pinakamalaking reward. Maglaro muna nang mahinahon, obserbahan kung nasisiyahan ka sa mga desisyon, at huwag gumastos para lamang habulin ang pakiramdam na may kailangan kang bilhin para umusad.

Huling hatol pagkatapos ng paggamit

Ang Holy Grail Returns ay hindi ko irerekomenda bilang kapalit ng bawat uri ng role-playing game. Ang lakas nito ay mas tiyak: binibigyan ka nito ng dahilan para pag-isipan ang direksiyon ng iyong karakter at tingnan ang isang pantasyang mundo bilang kuwentong may personal kang ambag. Kapag iyon ang hinahanap mo, mas may saysay ang karanasan kaysa sa simpleng pagpindot sa sunod na utos.

May mga limitasyon itong dapat tanggapin—mas mabagal na pacing, mas kaunting saya para sa action-focused na manlalaro, at mga in-app purchase na nangangailangan ng disiplina. Pero hindi nito binabawasan ang pangunahing halaga ng laro. Sa tamang tao, ang bawat pagpili ay nagiging maliit na piraso ng sariling alamat.

Inilabas ito noong Nobyembre 23, 2017, at ang kasalukuyang bersiyon nito ay 2.2.2 para sa Android 6.0 pataas. Sa edad nitong app, ang mahalaga para sa akin ay nananatiling malinaw ang konsepto: hindi ka lang sumusunod sa isang kuwentong nakahanda na. Nakikialam ka sa direksiyon nito sa pamamagitan ng mga pasyang ginagawa mo.

Kung gusto mong subukan ang isang libreng role-playing game na mas nakatuon sa makabuluhang pagpili kaysa mabilis na aksiyon, masasabi kong karapat-dapat itong bigyan ng pagkakataon. Huwag mo lang itong buksan na umaasang magiging katulad ito ng isang combat-heavy RPG. Buksan mo ito bilang isang maikling kuwentong pantasiya kung saan ikaw ang nagtatakda kung anong uri ng alamat ang gusto mong maalala.

Sa ganitong pagtingin, Holy Grail Returns ay pinakamalakas kapag binibigyan mo ng oras ang mga desisyon nito. Hindi ito para sa lahat, pero para sa manlalarong gustong maging bahagi ng kuwento sa halip na basta panoorin ang pag-usad nito, isa itong simple ngunit kapansin-pansing karanasan.